Αιχμάλωτοι του Χρόνου

Στη σημερινή αγορά εργασίας τα πράγματα έχουν γίνει πολύ ανταγωνιστικά. Όποιος ξέρει τα περισσότερα πιάνει δουλειά, οι υπόλοιποι μένουν στο περιθώριο. Γι' αυτό και ο καθένας προσπαθεί να μάθει όσα περισσότερα μπορεί ώστε να μπει με αξιώσεις στην αγορά εργασίας η οποία θα τον περιμένει ανάλογα με το τι γνωρίζει. Εάν κάποιος έχει μάθει ξένες γλώσσες, ξέρει κάποια πράγματα για τους Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές (έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας πλέον), έχει κάποιο πτυχίο ή κάποια ειδικότητα, με λίγη τύχη και πολύ προσπάθεια θα βγει νικητής στο «παιχνίδι» της πρόσληψης. Το θέμα είναι ότι όλα αυτά για να τα αποκτήσεις χρειάζονται χρόνο, πολύ κόπο και στις περισσότερες περιπτώσεις απαιτούν πολλές στερήσεις!

Μαθήτρια Διαβάζει

Η ζωή του «νέου» έχει γίνει ένας διαρκής αγώνας για γνώσεις και μάθηση. Ο μέσος έφηβος έχει γίνει «λάστιχο» στο βωμό της μάθησης και της εξειδίκευσης για ένα, πολλές φορές, αβέβαιο μέλλον! Θα πρέπει να μάθει όσο πιο πολλά μπορεί. Να φτάσει τις εξελίξεις της γνώσης και να μπορέσει να κατανοήσει τι συμβαίνει γύρω του.

Σαράντα εννιά (49) ώρες παράδοσης από τους καθηγητές στα γυμνάσια και τα λύκεια δεν αποδεικνύονται αρκετές ώστε κάποιος έφηβος να θεωρείται έτοιμος για το μέλλον μετά την αποφοίτηση του από το Λύκειο! Χρειάζονται ατελείωτες ώρες δουλειάς στο σπίτι, τρέξιμο σε φροντιστήρια και παρακολούθηση ιδιαίτερων μαθημάτων.

Πολλοί «παλιοί» λένε συνεχώς για τους «σκληρούς» και πολλές φορές «απάνθρωπους» δασκάλους και καθηγητές που συνάντησαν στα μαθητικά τους χρόνια. Όμως οι ίδιοι ξέρουν τι θα πρέπει να «τραβήξει» ένας σύγχρονος νέος ώστε να καταφέρει αυτό που οι ίδιοι κατάφεραν, πιθανώς, με λιγότερο κόπο; Μερικοί άνθρωποι που είναι κοντά στους σημερινούς μαθητές (καθηγητές και δάσκαλοι) κατανοούν το «λούκι» που περνάει ο μαθητής και προσπαθούν να τον διευκολύνουν και να τον στηρίξουν. Τι γίνεται όμως στις περιπτώσεις που κάποιος εκπαιδευτικός αγνοεί ή εσκεμμένα προσπαθεί να αγνοήσει την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διδασκόμενοι νέοι; Εκεί είναι το πρόβλημα και εκεί χρειάζονται τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα.

Μαθητικές Εξετάσεις

Η μέση ημέρα ενός μαθητή ξεκινάει στις 7 με 7:30 το πρωί. Θα πρέπει να «καταφέρει» να ξυπνήσει ώστε να είναι έτοιμος για το δύσκολο επτάωρο που τον περιμένει. Πολλές φορές φεύγει από το σπίτι χωρίς καν να έχει φάει πρωινό το οποίο, από επιστημονικές έρευνες, είναι το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας και είναι αυτό που θα κρατήσει ένα μαθητή «ζωντανό» στην εξέταση και την παράδοση των μαθημάτων. Σύμφωνα με το νέο ωράριο, το σχόλασμα γίνεται στις 14:10 (10 λεπτά αργότερα από το προηγούμενο) και ακολουθεί η επιστροφή στο σπίτι. Η ξεκούραση είναι απαραίτητη και επιβάλλεται μετά από περίπου 6 ώρες εργασίας για την κατάκτηση της γνώσης (8:15-14:10). Μετά από 1-2 ώρες θα πρέπει να πάει στο φροντιστήριο για τα αγγλικά (αφού στο δημοτικό μαθαίνεις μέχρι και τον Simple Past και στο γυμνάσιο αρχίζεις από το « I am , your are .»(!!!) μετά πώς να μάθεις αγγλικά μόνο από το σχολείο;), πάνε και εκεί δύο + μισή ώρες (για προετοιμασία στο σπίτι)-τουλάχιστον- από τη μέρα του μαθητή . Στη συνέχεια δεν θα πρέπει να κάνεις και μια δεύτερη ξένη γλώσσα (γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά κ.λ.π.) ή ένα φροντιστήριο π.χ. μαθηματικών; Άλλες δύο ώρες και μισή η προετοιμασία . Ενδιάμεσα -εάν δεν πάει στο ίδιο φροντιστήριο- για τις διαδρομές περνάει άλλη μισή ώρα! Τέλος μετά από τον μίνι-μαραθώνιο άλλη μία επιστροφή στο σπίτι. Όπου περιμένει η μελέτη για την επόμενη μέρα-μαραθώνιο ! Στο μέσο μαθητή παίρνει μιάμιση με δυόμισι ώρες.

Κάνοντας μία συνολική καταγραφή της ημέρας, ο «νέος» που θέλει να έχει γνώσεις και βάσεις για το μέλλον του θα πρέπει να ξοδέψει, ούτε λίγο ούτε πολύ, 12 με 13 ώρες σε σχολεία, φροντιστήρια ή ιδιαίτερα μαθήματα!!! Δηλαδή αν υποθέσουμε ότι ο μαθητής ξεκινάει τη μέρα του στις 7:30 το πρωί και πηγαίνει για ύπνο στις 22:30 (15 ώρες) του μένουν περίπου 3-4 ώρες για ξεκούραση και ο,τι άλλο θέλει να κάνει!!! Σας φαίνεται υπερβολικό; Κι όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό! Κι όλα αυτά για να μπορέσει να γίνει ο,τι ονειρεύεται.

Σύμφωνα με τελευταίες έρευνες οι έλληνες νέοι είναι «πρωταθλητές» στο κάπνισμα και στην κατανάλωση αλκοόλ. Αναλογιστείτε, όμως, όλα τα παραπάνω και σκεφτείτε τον λόγο (χωρίς αυτά να αποτελούν δικαιολογία).


Αρχική Σελίδα
Πορείες και συγκεντρώσεις σε ελεγχόμενα όρια: δίκαιο ή άδικο;
Η Βελούδινη Επανάσταση Της Γεωργίας
Μπομπονιερες Βαπτισης
Αιχμάλωτοι του Χρόνου
Έλληνες και Πολιτική: Τελικά ασχολούμαστε ή όχι;
Τρομος πάνω από την πόλη